Babalar..

BABALAR..

Hayat, hayal tüketen bir törpüdür.
Babanın kalbi, dipsiz sabır küpüdür.

Hayat, babanın dilinde dertli türküdür.
Baba, üşüyen çocukların kürküdür...

Hayat, yarını bahane eder korkutur.
Babanın gözünde, eksik olan uykudur.

Babanın omuzları dağ çeken tartıdır.
Sor bir yetime, baba en büyük artıdır...

Hayat, ekmek kavgasında fırın çarkıdır.
Babanın derdi, ekmek bekleyen evi, barkıdır.

Şikayet eder on tane evlat, yaşlı babadan. 
On tane evlat büyütmek, babanın farkıdır..

Çocukken baba en bereketli bankadır.
Büyüyünce, sevgisini göstermeyen kankadır.

Dara düşersin; sağda, solda kimse yok
Boynunu çevir bak! baban yine arkandadır...

Suç işlersin, baba, annenin dilinde öcüdür.
Sana senin için attığı tokat, önce onu acıtır.

Baba, yuvası için yanıp tutuşan bacadır.
Verdiği ders yıllar sonra anlaşılan hocadır...

Kolay ağlamaz ama merhamet kokar.
Babanın gözyaşı, annenin gözünden akar.

Rüzgar eser, sel akar o hep ayaktadır.
Dağ gibi bir babayı, ancak hain evlat yıkar..

Eğil öp babanın ellerini, ömrünün kârı olur. 
Razı et, duasını al cennetin anahtarı olur.

Kıymetini bil, henüz vakit varken
Yoksa! Kıymetini bildiğin yer mezarı olur..