ANLAYAN OLUR MU?
Gün geceye damgasını vurdu.
Gece imzasını attı.
Yıldızlar sükûta durdu.
Rüzgâr nefesini tuttu.
Buğulanan gözleri,
Karanlıkta cam gibi parlıyordu.
Yüreğim daraldı.
Kulaklarım uğuldamaya başladı.
Satırlar şaha kalkmış.
Tutunacak sayfa arıyordu.
Cümleler dudaklarda tutuklu,
Yürekte yangın yeriydi.
Doğan gün karanlıktı.
Işığı yüreğime oktu artık.
Zaman pusuyu kurmuş,
Ben de tuzağa düşmüştüm.
Sallanan eller,
Kavuşmayacaktı bir daha.
Omzumda başını,
Göğsümde kokusunu bulamayacaktım.
Neşter vurulmuş gibi yüreğim.
Halimi kime desem,
Nasıl anlatsam.
Hangi omuza yaslansam.
Anlayan olur mu?
Dilim lâl.
Gönlüm prangalı.
Aklımdan geçen ölüm,
Daha sancısız, daha masum.
Okyanus ötesi veda.
Dönüşsüz.
Bahçemin nurları kuş olup uçmuş.
Gönül yasta. Hakk'a niyazda.
Razıyım verdiğin imtihana.
Lakin korkarım girmekten isyana.
Artık hüzün doğmasın pencereme,
Olur da haddimi bilmem,
Düşerim nisyana.
