AH YAR
Vakit gece yarısı,
Tuttu yine gönlümün siyatiği.
Sitemim var doğan güne,
Senin olmadığın gecelere...
Ah yar, senin de ansızın sızlasın için.
Yansın, yosun tutmuş o taş kalbin.
Kimseler sevmesin seni.
Kapatsam gözlerimi,
Bir daha açmasam, sen yoksun.
Dokunur içime yokluğun, inceden inceden.
Belli ki dönüşü yok bu gidişin,
Gelmeyeceksin.
Ah dedim, neden hep burnunun dikine gider,
Aklıma galip gelir bu yürek?
Ya bu hüzün, nereden bilir adresimi ezbere?
Yanarım yanarım, tütmez dumanım.
Ne haldeyim bak, gör, tanı eserini.
Uçup gitsin artık,
Enkaza dönen hayallerim,
İçimde çırpınıp duran şu gamlı kuşlar...
Ne kadar sevdiysek o kadar yanıldık.
Yanıldıkça yüz çevirdik aşka.
Silindi kalbimizden aşkın ayak izleri.
