AD TÖRENİ
Kirpiklerin yarıyor anemon renklerini,
Yerle bir kelebeklerin alacası.
Tekil bir bağdaşımdan çok daha ötesi,
O fütursuz gamzelerin.
Yeterlidir bir gülüş bazen
Muhteşem ötesi olmasına,
Lambadan çıkmış bir kentin.
Bir inci,
Masal alemine dönüştürüverir bir rıhtımı.
İzzet katar yanık yüreğine,
Aykırı düş kırlangıcının,
Terapist bir bakış...
Nazenin…
Tertibi yanıltmasın seni iç karaların!
Bir yakamoz lemasında atar kalbi kıyı kıyı,
İflah bulmuş mısraların.
Tılsımkâr bir ezgi olur bir anda,
Alır götürür hipnozlu ruhu,
Bir alevin hıçkırığı.
Kemanlar şaşkın..
Bir ay paresi doğumunda arşı alem
Bulutların o vakit
Hep artı ucu.
Bereket ve nem...
Koruğunda üzüm tanesi,
Ben diyeyim gül katresi.
Yemiş dökümü mevsiminde,
Görülmüyor ucu bucu…
Ad töreni,
Adınla müsemma,
Pıhtısız coşku...
Bir buket yıldız kucağında,
Evvel ahir tüm perilerin.
Elimden sızıyor yumuşaklığı,
Valium etkisi,
Terütaze ellerinin.
Dünya bir başka güzel bugün,
Mahsul ve başaklar…
Tarafgir şuhluk aktarımı; sağaltıcı...
Gövdesi esrik söğüdün.
Kodlanmış ıtırsın apaçık,
Aşkı bana bağışlayan, gül ağacı...
Raks vaktine ermiş yapraklar.
Siret etmiş kıvılcım bir kaleme,
Kekeme bir şairleniş,
Her biri taç mısralar
Ayıltıcı...
Editör: Suna Türkmen Güngör
