ZÜL VERMEZ ARTIK
Yutkunup sabrettim gelmedim dile
Çektim onca derdi ben bile bile
Bülbüler de küsmüş ötmüyor güle
Güze dönmüş bahar dal vermez artık
Maziye takılıp beklemek boşa
Hakikat zannedip kapıldım düşe
Kaç bahar kaç yazı bağladım kışa
Sıralanmış dağlar yol vermez artık
Günler geldi geçti yarın muamma
Dikiş tutmaz oldu yürek kırk yama
Bende dilbaz olup söylerdim amma
Susturduğum yürek dil vermez artık
Bir bir ziyan oldu saymadım yılı
Yoruldum gitmekten kaybettim yolu
Allaha havale ettim ben kulu
Zehir olsa dili zül vermez artık