ZAMAN
İstanbul kafamın üstünde dönüyor
Zaman ve insanlar
Üzerimden gelip geçerken
Her yanım bir basamak
Sere serpe yatıyorum
Dalgın üşüyüşlerle
Bir salep
Bir çay
Bir boza
Vefa etmez
Saatlerde
Çaresiz içten çırpınışlar
Fayda etmez
Haydar paşa garına
Çoktan kapanmış
Kadıköy vapurları
Gidişli gelişli
Suskun
Selamsız sirenlerini çalarken
Eski bavullu sevdalar
Çoktan bitmiş
Tablolar gibi
Bir duvara asılırken
Yeşilçam kayıp duvarı oynuyor
Beyaz perdeler kaybolurken
Ankara sessiz bir soğuklukta
İçim ürperiyor
İki şehir arasında
Ne taşı toprağı altın
Ne dağı altın
Soğuk merdivenler donduruyor beni
Gözlerim bir hayal perdesinde
Bense rüyalarıma sarılıp
Isındıkça ısınıyorum
Yarı donmuş
Gelip geçen sırasız insanların içinde
Bir türkü var
Tutturamadığım
Tutunamadığım
Sahipsiz duygularla
***