ÇABUK BIKTIN
Bir rüya sahnesiydi seninle geçen günler
Sevdaya acımadan ilk kurşunu sen sıktın
Nasıl da unutulur o mesut mutlu dünler
Delice severken biz aşktan çok çabuk bıktın
Bu aşkın gideni sen sevip de kalanı ben
Deli divane gönül kor ateşte yandı ten
"Sen Ferhat'sın ben Şirin" deyip de giden sen
Gönlümü yakıp yıktın kendince haklı çıktın
Gönlün yabancı bana eller sana yâr oldu
Ben gurbet elde hancı dünya sana dar oldu
Gözlerim senden uzak sevdan bana har oldu
Dört duvar arasında sanki kabire tıktın
Duygularım sahipsiz zemheride üşüyor
Gönül tarumar oldu gözümden yaş düşüyor
Sevmeye kıyamadın hatıralar deşiyor
İki elim yakanda bu aşka nasıl kıydın
Öyle çekip gittin aşkın ateşini yakıp
Bu aşk oldu kördüğüm ardından bakıp bakıp
"Sevdim" diyen dilime pranga zincir takıp
Su misali hicranın denizine hep aktın
***