YÜRÜYEN BEN MİYİM AYAKLARIM MI
bazen bazenler el olur,
yüreğimi ağzıma,
ağzımı burnuma,
getirir, susmak da can bulur.
ne vakittir susuyorum
ne vakittir sessizliğin örtüsünü
üzerimden atamıyorum.
ne üşür ne ısıtır; öyle sürrealist bir örtü.
ölü bir candım,
mezarı olmayan bir fani;
yaşayanlar arasında,
gözle görülür, yok hükmünde salınır.
bütün bunlar aklımın ucuna gelir de
ses yürümez, suskunun elinden tuttum gidiyorum.
sonra dönüp bakıyorum ben, sadece ben,
bir boşluğu dövüyorum.
ne el oynuyor
ne ses kımıltıya harf oluyor.
kulaklarımda çınlıyor rap rap adıma adım
yürüyen ben miyim ayaklarım mı?
olsa olsa kabus…
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz