YÜREĞİMİN SESİ YETER BANA
Yeşillikler diyarına düşse yolum sakin bir köşede
Bir ormana veya bir orman köyüne doğayla başbaşa
Bir kulübe, yatak, yorgan, bir kaç basit eşyayla
Rengarenk açmış mis kokulu çiçekler arasında
Yaşasam sessizce, ağrısız başımla!
Dinlesem yüreğimin sesini, şiir şiir çarpsa,
İçsem su niyetine ab-u hayat olsa
Dolsa avucuma ceylanların pınarı gibi şırıl şırıl aksa
Eşlik etse gün boyu gelse kulağıma nağme nağme yayılsa
Acıtmadan yüreğimi, naifçe bana yar olsa!
Uyansam cıvıl cıvıl kuş sesleriyle
Nazlı nazlı sabahın koynunda
Neşeyle aydınlansa dünyam
Uçuşsa kelebekler, konsalar daldan dala
Gelse ceylanların sesi, yankılansa dağlar ardında
Bir maral koştursa köşe kapmaca oynarcasına
Uzaktan bir kavalın sesi yanık yanık duyulsa!
Demlenen çayım, sıcacık ruhumu ısıtsa
Hiç eksik olmasa şiirlerim, sarılsa yalnızlığıma
Kekik kokulu dağlarda güzel insanların arasında gezsem kitaplarımla
Sevginin prim yaptığı, iyiliklerin doruğa ulaştığı
Vicdanların sabahlara göz açtığı,
Biz olduğumuz dünyada!
Düş olmasa hiç bir şey, gerçek olup yaşansa
Uzaktan gelen bir sesin nağmeleri ruhumu okşasa
Notalar dans etse
İçten söylediğim şarkılarla içim huzur dolsa
Ne televizyon ne de telefon sesi hiç olmasa
Sakin bir doğa, kitaplarım, çayım ve ben
Yüreğimin sesi yeter bana!