YÜCE ADAMSIN
Senin türkülerin ile büyüdük,
Marifet gözlerde değişmiş gördük,
Uzun ince yoldan biz de yürüdük;
Veysel Baba, sen ne yüce adamsın.
Görmeyen gözlerle toprağı kazdın,
Bu kadar şiiri sen nasıl yazdın?
Yıllar geçmiş hâlâ anılır adın,
Veysel Baba, sen ne yüce adamsın.
Barıştan, birlikten yana olmuşsun,
Herkesin gönlünde bir yer bulmuşsun,
Şehir, şehir gezip seyyah olmuşsun;
Veysel Baba, sen ne yüce adamsın.
Atanın çizdiği yoldan gitmişsin,
Bakar görmezlere yol göstermişsin,
Dünyayı kendine hayran etmişsin;
Veysel Baba, sen ne yüce adamsın.
Arifoğlu düşme dünya derdine,
Örnek al Veysel'i küsme kendine,
Bir eserin olsun tüm sevdiklerine;
Veysel Baba, sen ne yüce adamsın.
***