YOLCUYUZ
Hani nerede, tarihten bugüne konup göçenler?
O dönülmez yolun yolcuları, nereye gittiler?
Çekidüzen ver kendine, hele bir aklet, düşün!
Yol azığı yanında olsun, çekme gam, tasa, hüzün.
İman, yol azığı; kalplerin ziyası, cevheridir.
İmanı elde eden adam, dünyayı şenlendirir.
Doludizgin atlar gibi bir koşturmaca yaşarken
Yolun sonu görülür, der miyiz, henüz daha erken?
Doğrusu; yolcuyuz, akıp giden zaman denizinde.
Yol yorulmaz, yolcu yorgun düşer, ömrün son deminde.
Yaşadıkça muhtacız, onun sonsuz ikramlarına.
Rabb'im mağfiret etsin, cümle mücrim kullarına.
***