YOLA BIRAKILAN GÜL
Bir kadın ağlıyor tamda yolun ortasında;
Elinde kırmızı bir gül yere bırakıyor sessizce;
Dokunsalar hani yığılı verecek durduğu yere;
Rüzgâr esiyor dağıtıyor saçlarını hafifçe
Yüzünü göremiyorum ama belliki ağlıyor gizliden gizliye;
Kim bilir ne derdi var bekliyor elimdeki güllerle;
Elinin tersiyle sildi gözündeki hüzünlü yaşlarını;
Yavaşça eğildi yere bıraktı ekindeki gülleri;
Sonra arkasına bakmadan yürüdü gitti;
Çok güzel güllerdi tamda yolun ortasına bırakılmışlardır;
Ah be kırmızı güller bir aşığın kurbanımı oldunuz yoksa;
Ne işiniz var yolun ortasında;
Sevginin güzel olduğu yerlerde olmanız gerekir;
Hangi hoyrat eller acımadan attı sizi yerlere.