YETER
Yeter artık ettiğin bunca cefa
Kıyamet kopsa da istemem şefaat etme bana
Düşse yüreğim yerlere zahmet edip eğilip alma
İstemem yüreğin dara yolun bana düşmesin bir daha
Bir hoş sohbetinden nasip almadım ya
Kendini kebir görüp beni vurdun taştan taşa
Keramet bilip sözün sohbetin hor gördün insanı açıkça
İstemem yüreğin dara yolun bana düşmesin bir daha
Dilin seviyorum deyip sözün dokundu cana
Amansız sevdan kök saldı kara bağrıma
Lütfedip çıkarma düşsem de dipsiz kuyulara
İstemem yüreğin dara yolun bana düşmesin bir daha
İnce sızım gülnarem ateşe harım sebebimdin gönül yangınıma
Ne ismim kaldı ne de cismim savurdun sele dumana
Anmam adını tövbeler olsun yine gelsem dünyaya
İstemem yüreğin dara yolun bana düşmesin bir daha