YAZMIYORUM BU GECE
Bıraktım bu gece, kalem usulca sussun,
Mürekkep iç çekmesin defterin teninde.
Harflerin kanadı kırılsın,
Hiç uçmasın mısraların göğüne…
Yazmıyorum bu gece,
Çünkü kelimeler sensiz kalınca
Ayrılığı andırıyor noktalarda.
Her cümle, eksik bir nefes,
Her nokta, yarım kalmış bir buse…
Kâğıtla kalem küssün istedim,
Nasıl ki biz küstük dudaklarımızla.
Satırlar kavuşmasın birbirine,
Hiç tutuşmasın eller gibi,
Ateş olur yanar bu yürek,
Seninle her birleşmede…
Sessizlik sarsın masayı,
Mürekkep kurusun kalemin ucunda,
Benim içimde kuruyan bir umut gibi.
Kelimeler daha doğmadan ölsün,
Gömülsün beyaz sayfaların soğuk toprağına.
Yazmıyorum bu gece artık
Çünkü yine yazarsam,
O senin adın akar her hecede.
Ve ben seni bir daha
Hiç silemem harflerin arasından…
***