YANGIN YERİ
Bu gece, hüzün misafir oldu
Önce sessiz sessiz bekledik
Sıktı dört duvar, daral geldi
“Ee dedim! Ne istiyorsun söyle
Başını kaldırmadan, “yaz dedi
Yok mu kalem, defterin
Yazmayı mı unuttun yoksa”
“Ya sabır dedim, ben yazar değilim ki”
“Çarpan bir yüreğin yok mu senin”
“Ne diyorsun sen! Çarpmak ne kelime
Bu yürek bir yangın yeri, hem de alev alev
Ya sen! Bir çift göze vurulmak ne demek bilir misin”
“‘Bu saçları değirmende ağartmadık’
Ya sen! Bir hüzne nasıl dönüşülür bilir misin
Her günün güneşinden mahrum kalmak
Ay ve yıldızlı geceler olur yalnız ödülün”
“Söyle ne diyeceksen de yazayım
Sen de kurtul, ben de kurtulayım”
“Sevda bir avazda anlatılır mı
Sabırlı ol, önce yanmalı ki insan
Sonra bir başkasının derdinden anlasın.
Sararan düşen bir yaprakta aranmaz sevda.
Mevsimlerin suçu ne? sevdayı, hüznü yüklüyorsunuz onlara
Aşk demiyorum, dinle! Sevda diyorum,
Mangal gibi yürek gerekli, seveceksen bir yar”