YALNIZLIK
Ayrılığın gölgesi düşünce sevdanın üstüne
Unutulur tüm ezberler aşka dair ne varsa
Başı boş sokaklar yapayalnız koca şehir
Damla damla göz yaşı olur gözlerde anılar
Sanki her şeyde o vardı sanki her şey onunla güzeldi
Ve hep ayrılığı çağrıştıran o keskin tren düdükleri
Vefasız yıllar yolcuların unuttuğu o köhne istasyon
Trenler bile artık durmuyor biliyor musun
Rüzgar acımasız eserken deniz üstünde
Acı tuz kokusu burun deliklerinde
Akşamcılar çoktan oturmuş sahil meyhanesine
İçmekteler hayatın aşkların gelmişine geçmişine
Sen ıslandığını bile bilmediğin bir yağmur altında
Dalmışsın anılara aşklara eski günlere
Eşlik etmektesin tavernada çalan ayrılık şarkısına