VAR GİBİ YOK GİBİ
Bir dilek tuttum
Çıkardım yaralı yüreğimden
Geçmişi anımsatan ne varsa
Var gibi yok gibiydiler
Bir düşün ötesinde...
Yalnızlığım pusuya yatmış
Gecenin koynunda yine yeniden
Ağlaşıyor yüzümdeki çizgiler
İz bırakmadan ilerliyor zaman
Dinmiyor çığlıkları ayrılığın
Yalnızlığım, dil yaram benim
Sabahı gölgenle karşılayan yüreğim
Işıldıyor şimdi güneş yavaş yavaş
Uyanıyorum sabaha
İçimdeki umut kuşlarıyla
Esenliyorum tutkuyu
Sürgün yemiş bir kırlangıcın
Yorgun kanatlarında...