VAKİT YOK HUSUMETE
Gönlü yaralı insanların,
Hüzünlüdür bakışları..
Suskundur gözleri,
Asildir duruşları.
Binbir anlam taşır,
Dile düşen naif sözleri..
Eziktir hep yüreği,
Kırmaya kıyamaz kimseyi..
Kalplerinde hiçbir hinlik yoktur,
Vallahi billahi!..
Acılı insanlar,
Hep susar bedel ödese de..
İnsanlara değer verir
Kısacık ömrün iz düşümünde..
Hayat çok kısa zaman darda,
Vakit yok husumete.
Değmez kalp kırmaya..
Ne kaldı ki şurada kıyamete,
Ne kaldı ki ilahi adalete..
Bırakmadık bir türlü şu kibiri edayı,
İçimiz dostluğun hasreti ile yanıyor
Vallahi billahi!..
Kalbi kırık insanlar!
İç dünyaları ile savaşırlar hep,
Çırpınırlar her daim,
Hatalara ve asiliğe esir olmamak için...
Hayatı seyrediyorum,
Şöyle bir uzaktan ince ince.
İçinde ne dertlerin ne acıların var,
Kimine hazan, gülistan kimine göre..
Temaşa ediyorum gönlümün,
Dar ağacına sıkışmış hallerini..
Zevk-i sefa, misk-ü amber olmuş ruhlarda,
Demlenmiş can yakan kötüler
Puştluğun deryasında..
Gurur kibir sardı alem-i dünyayı,
Vakit yok husumete,
Vallahi billahi!..
Yalnız insanların
Yıkık virandır gönül sarayı..
Tebessümlerinde gizlidir sırları.
Çilelidir hep hayat yolları..
Bazen dalar gider gözlerim ötelere
Ötelerin de ötesine.
Kara ak olmuş, ak ise kara.
Dünya dönmüş tersine..
Mey sandık şu toz pembe zamanı,
İçtikçe yandı hep yüreğimiz,
Ne geçti elimize hayat meyhanesinde?
Yerle yeksan oldu,
Doğruluğun, adamlığın temeli.
Kadı suskun adalet yorgun,
Sakin ol yüreğim sen mi kurtaracaksın
Dibine darı ektikleri dünyayı?
Haktan gayrı,
Sığınacak başka liman yok inan ki!
Vallahi billahi!..
Gönlü yaralı insanların,
Kırıktır hep kanadı kolu..
Dikenlidir, tozludur onlar için,
Hayatın yolu..
Bazen yüreğim daralır,
Sıkışır tam şuram yani sol yanım.
Her gün biraz daha ölen
Şu insanlığa için için yanarım..
Bir hüzün sarar benliğimi,
Hayat damarlarıma hükmeden.
Bir sancı düşer acılarla birlikte,
Düşlerimin koynuna..
Anlamı suskun sözlerin,
Müşkülde dile düşen cümleler.
Beri gelsin kadir kıymet bilenler,
Beri gelsin dünyanın sırrını çözenler.
Bir selâm götüremedi ötelere,
Bizi yalnız bırakıp gidenler.
Biz kadere inanmışız illaki,
Yok içimizde bir şüphe,
Vallahi billahi!..
Dertli insanların feryadı,
İçindeki duygularında gizlidir.
Can bedende kan revan,
Dost vefasız, düşman amansız.
Bir fırtına kopar yüreğimde,
Kederler baş ucumda sanki Azrail..
Bu acı rüzgâr, bu sert esen yel,
Nedir bu boran zamansız?
Limana yanaşır sessiz bir gemi,
Birilerini götürecek belli ki..
Kimler kaldı, yarınki durakta eğleşecek?
Kimler bir sonra ki günü görecek?
Geriye dönüp bakmaya zaman yok,
Yolcu yolunda gerek..
Aciz kullar kervanındayız,
Kimse anlamadı bizi.
Yolumuza gül dökseler de haramzedeler
Faydası yok, ne ruha ne bedene
Vallahi billahi!..