UTANÇ
kolumu kıran derviş
diyetini isterim
ama kolu kalsın da
hırkası çıksın derim
gerçek dervişe ise
elbette canım feda
selam olsun gönülden
Mevlana’ya Yunus’a
ancak devir değişti
kardeşlik dostluk bitti
insan gibi insanlar
bindi atlara gitti
artık çıkar dünyası
egolar tavan yapmış
haram da ne kelime
öalıp çırpmak mübahmış
gör bak dostum dediğin
gözden esirgediğin
güler yüzüne ancak
senden alana değin
altın kadeh içinde
sunulur zehir ancak
canımsın diyen var ya
canını o yakacak
dilinde bin bir yalan
senin için ölürüm
hele insin sırtından
seni o gün görürüm
duyguların kaynağı
sözde değil özdedir
dil acemi bir şair
gerçek şiir gözdedir
şu mekanik dünyada
ne mecnun var ne Leyla
masallarda yanıyor
Aslı Kerem uğruna
Ferhat Şirin'i için
güya dağları delmiş
bir de Veysel’e sorun
sadık dost olan kimmiş
Romeolar Jüljetler
hepsi sanal fantezi
birbirine karışmış
kurt iziyle it izi
cüzdanıyla yatıyor
yeni yetme bir alık
ucuz et pazarında
aç bir kadın kiralık
çocuk gelini soyar
öte yanda bir yobaz
kuldan geçtik de çoktan
Allah'tan da utanmaz
vefasızlık nankörlük
yüreğimi dağlıyor
susuz kalmış gönlümde
sevgi bebek ağlıyor
ne gördüm ne yaşadım
ne idi benim adım
bunca zulmü görünce
insanlıktan utandım