USTAM
Elimden bir şey gelmiyor ustam.
İçimdeki elemi anlatmaya kelimeler yetmiyor
Ruhumda zehirli bir hançer öylece duruyor
Kangren olmuş yüreğim derinden sızlıyor
Çaresizim, elimden bir şey gelmiyor ustam.
Yemin etmiş tutunduğum her dal kırılmaya
Umutlarım ölüm beşiğinde daldı uykuya
Kalmadı takadim, gücüm yok nefes almaya
Çaresizim, elimden bir şey gelmiyor ustam.
Sararan yapraklar gibi sararıyor hayallerim
Birer birer dökülüp savruluyor tüm ümitlerim
Zemheri ayazlarda kalmış bir ağaç gibiyim
Çaresizim, elimden bir şey gelmiyor ustam.
Yüzüme yayılırken ilk baharın o eşsiz gülüşü
Yüreğime bir türlü doğmuyor sabah güneşi
İçime oturmuş, gitmiyor kara kış mevsimi
Çaresizim, elimden bir şey gelmiyor ustam.