USSUZ BUCAKSIZ
“us”suz bucaksız
kıyıları vardı
suskunluğumun;
tuzu,
yosunu,
martısı;
göğe kucak açmış
mavisiyle,
denizleri…
sağrısına çekilmiş
intihara meyyal
bir sandal,
bir avuç da yakamoz;
karasından
aşırılmış denizin,
akşamüstü çöktü mü
üstüne
hani,
hüznün yalpalayan
kollarından
kâğıda azade…
ağız dolusu “sus”a bulanmış
kalemi vardı bir de,
suskunluğumun,
ah,
her dizede
boğulurcasına
ruhumu yutkunan…
-sahi,
sağırdı değil mi
gözleri
kulaklarımın-
ustasıdır
tüm denizler
susmanın,
o denizler ki
düşünen suyu
ruhumun,
o denizler ki
faili;
suskunluğuyla
tüm suçumun,
bak,
elindeki şiirdedir,
tüm dillerimin
tuzdan ağıdı,
işte orada
her kelimem,
gözlerimde kırılan
suskunluğun kanadı.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz