UMUDUM VAR HÂLÂ
Bir pazar sessizliğinde şimdi yüreğim. Bugün nöbetteyim. Gece başucumda alacaklı gibi duruyor yine.
Elazığ Lisesi pansiyonu burası. Belletici odasında yoruyorum zamanı. Saat dört on yedi...
Çay demledim biraz önce, belki de yalnızlığımdı demlenen gecenin ortasında.
Biliyor musunuz? Ben bu kadim lisede okudum. On yedi yaşındaydım. Kavak yelleri esti bazen okşadı yüreğimi, rüzgârlar savurdu bazen beni hazanda kuru bir yaprak misali...
Biz eski zaman çocuklarıydık. Eylüller yaşadık, yaşarken öldü birileri On iki Eylüllerde...
Kitaplara gömüldük, belki de kaçtık, saklandık kendi gerçeğimizden, kim bilir? Saygı sevgi esastı. Paylaşırdık ortadan bir somun ekmeğini. Çalışkan çocuklardık, hani okulun gözbebeği. Bir mavi gülüş yeterdi hepimize, Fenerbahçe galip gelmişse bir de... Halâ tutkulu bir taraftarım ben, futbol topu cezbeder, çeker beni kendine. Öğrencilerimle futbol oynarken çocuklaşırım, mutluluk sarıp sarmalar. Futbol bir başka aşk işte, nasıl anlatılır bilmem ki?
Çılgınca koşmak bir topun arkasından. Tuttuğun takım; her şeyden, herkesten öte...
On yedi yaşındaydım, hayatın başında bir ergen. Ben şiir yazardım, hayat hep keder.
Elimde kalırdı en güzel duygularım.
Türk ve Dünya klasiklerinin önemli bir bölümünü okumuştum lise yıllarında. Kitapları değiş tokuş yaparak okurduk arkadaşlarımızla.
Zira o kadar kitaba verecek paramız yoktu. Televizyon çok sonra girdi bizim evimize. Babam almıyordu işte...
Bize göre inat ediyordu sebepsizce.
Ama hep beraber sinemaya giderdik. Elvan, Çamlıca gazozu en büyük lükstü sinemalarda...
Loca da vardı tabi. Film bitince yolda filmi tekrar yaşardık sanki.
Derken film koptu. Gençlik şubat kadar kısaydı.
Hayat kavgası başlamıştı işte. Para kazanmak, alın terini ekmeğe katık etme vaktiydi. Nur yüzlü bir güzelle evlenmek...
Öğretmek gerek vatan sevdasını, bayrak, zan hep gönüllerde. Edep, nezaket hayatın her yerinde...
Okumalı, öğrenmeliydi talebelerim. Cehalete teslim olmamalıydı bu cennet ülke...
Tam otuz beş yıl oldu, öğreniyor, öğretiyorum. Yüzümde yılların ayak izleri; saçıma karlar yağsa ne olur?
Ben hâlâ mahkûmuyum firari fikirlerin. İsyanlarım var, serzenişlerim, La havle çekişim birilerine...
Hayallerim uyanır her sabah; boyarım sabahı en güzel mavilerle.
Umudum var hâlâ boynu bükük yarından...
Kardeşçe sarılsak birbirimize, çalışsak çabalasak, güneş başka doğsa bir sabah, mutlu uyansa bu ülke, bu insanlar!