TAKDİR-İ İLÂHÎ
Sararan bahçelerin bülbülü güllerden uzakta
Büküvermiş o güzel boynunu sessizce tuzakta
Kuruyan daldaki güller yeniden toprağa düşmüş
Şu geçen neş’eli günler uyanık gözdeki düşmüş
Bu solan bahçeye bir gün yine bülbül gelecek mi
Kurumuş sandığımız gülleri tekrar gülecek mi
Baharın dalları bilmem yeşerip gün görecek mi
Dağılan saçları sümbül yine tel tel örecek mi
Diye sormak boşa zahmet bu hazan mevsimi gitmez
Bu ömür bahçesinin bülbülü ötmez gülü bitmez
Bilemez kimse cihan mülkünün encâmını cânâ
O bahar mevsimi gelmez yeniden ömrüme aslâ
Diye gamlanma sakın sen Seferî çâresi yok ki
Diyecek söz bulamazsın buna takdîr-i İlâhî