TAHTA SANDIK
Çok kırıldım beni incitmez dediklerime.
Sonra, hüzün nakışlı hırkalar giydirdim ruhuma .
Dalgalandı, kabardıkça kabardı içimdeki deli deniz.
Ben bir istiridye kabuğuna çekildim.
Kızgın demiri vurdum soğuk sulara.
Şimdi sadece kırgınım insan sandıklarıma.
Kelimeleri israf etmemeli değmeyenlere,
Toplayıp kaldırdım, anıları tahta sandıklara.
***