TAHTA KAPILAR
Ah! şu tahta kapının bir dili olsada anlatsa;
Ardında onca yaşananları...
Mutluluk dolu kahkahaları...
Huzurla yapılan bayram kahvaltılarını...
Sevdiklerinin huzur: veren sesi...
Sabahlara kadar yapılan sohbetler...
Semaverde demlenen çayın keyfi...
Babandan dinlediğin hikayeler...
Bazen hiç ummadığın anda...
Yağan yağmurlar...
Sonrası derin bir sessizlik...
Derin bir iç çekiş.
Annenin yaptığı mis gibi...
Tarhana çorbası kokusu...
Fırından yeni çıkmış birde...
Taze köy ekmeği...
Şimdi o kapının ardında;
Ne mutluluk kahkahaları;
Ne bayram kahvaltısı...
Ne annenin sesi...
Babanın sohbetleri;
Ne de tarhana kokusu var...
Gidince sevdiklerin...
Ebedi güzergaha...
Öyle bir kapanır ki o kapı;
Olmaz asla eskisi gibi...
Kapanır bir tarih...
Geriye kalır bolca anılar...
Canını acıtan...
Her çalmak istediğinde...
Tokmağa gitmeyen ellerin...
Uzaklarda bir yere dalan gözlerin...
Ah! o kapının ardında olsa...
Hep sevdiklerimiz... Hep açık kalsa hiç kapamasa.