SORMA
Sorma gardaş ahvalimi
Ruhum yorgun gönlüm lâldir
Yitirdim gonca gülümü
Bu ne talih, bu ne hâldir
Gözüm yaşlı bağrım yanık
Neler çektim zaman tanık
Kader hâkim bense sanık
Dünyam zindan hayat züldür
Kederlidir benim başım
Ağu gibi ekmek aşım
Gerçekleşmez hayâl düşüm
Bir gün bana sanki yıldır
Kul Erdem’im gülmez yüzüm
Yürek kanar dinmez sızım
Dertli dertli çalar sazım
İnleyense ince teldir