SEVECEKSİN
Ekmek kokulu başak sarısı bir gülümsemedir yüzünün aydınlığı
Vurur karanlığın alnına ışıklarını
Gözlerindeki o vakur hüzün Kibele’nin asaletini dağıtır rüzgârla sevişen saçlarında
Sesinde kuşlar öpüşür
Sesinde çığlık çığlığa çocuklar
Haykırır
Seveceksin
Bulut bulut kar tutar doruklarında
Göğsünde kardelenler
Sonsuz bir aşkın o kırılmaz inadını taşır zemheriden güneşe
Ateşle sevişen buzulun elmas parıltısı haykırır yeniden
Seveceksin
Bakışlarına düşen gölgede öpülesi hüznü yüzyılların
Her an binlerce ürkek serçe parmak uçlarında
Magmalar pişer koynunda
Bir âhi devran ki
Sığmamış tarihlere
Dile gelir yer gök güzelliğinde
Seveceksin
Kaç efsane gelip geçti eteklerinden
Kaç sevdaya yurt oldu bu yürek
Bir son nefes ki sura değecek
Bir nefeslik ömrün bile olsa
Seveceksin