SEVDAMIN MİMARI SEN ÖĞRETMENİM
Sarar benliğimi bir kutlu sevda,
Sevdamın mimarı sen öğretmenim.
Adın söylenirken asırda, çağda,
Sevdamın mimarı sen öğretmenim.
Bir kilim misali dokudun beni,
Güzel duygularla sardın bedeni.
Duygular kabarıp gelirken yeni,
Sevdamın mimarı sen öğretmenim.
Bahçende çiçeğim aldın eline,
Tarihi okuttun bağladın düne,
Sayende başım dik, eğmedim öne,
Sevdamın mimarı sen öğretmenim.
Bahçende büyüdüm, gezdim bağında,
Sevdana tutuldum kaldım ağında,
Ateşin eritti, piştim yağında,
Sevdamın mimarı sen öğretmenim.
Mızrabı vururken sazın telinden,
Şarkılar, türküler aldım dilinden.
Gezerken dağlarda tuttum elinden,
Sevdamın mimarı sen öğretmenim.
Ne desem bilmem ki, söylesem nasıl?
Anılar canlanır hep fasıl fasıl.
Sevdan yüreğimde işte bu asıl.
Sevdamın mimarı sen öğretmenim.
Bir çiçek misali açtım elinde,
Kelebek olup ta uçtum elinde,
Hayat iksirini içtim elinde,
Sevdamın mimarı sen öğretmenim.
Düşüncede hürsem, özgürsem eğer,
Özgürce yaşamak her şeye değer.
Sevdayla donanmak güzelmiş meğer,
Sevdamın mimarı sen öğretmenim.
Aydınlım sevdayı buldu seninle,
İçti yudum yudum doldu seninle,
Yolunda bir nefer oldu seninle,
Sevdamın mimarı sen öğretmenim.