SENİ GÖRDÜM
Seni gördüm sevdiğim,
Saçlarında aklar gizli,
Yüreğinde o lanet sızıyı taşırken
Bir bahar gününde
Bir kafenin kuytu köşesinde
Topla tüm yaşanmışlıkları,
Çıkar, ekle, hesapla
Bitmeyen bir sürgün gibi sevdiğim.
Yaralı anıların rahat vermez,
Her biri bir yandan hayallerini yorar.
Bir zamanlar bahar kokardın,
O buğulu, güzel gözlerin uğruna
Nice canlar yanmaya hazırken
Şimdilerde sözlerin suskun,
Ağlamaklı ve sözcükler düğümlü dudaklarında
sevdiğim.
Ama...
Ne çare
Doyasıya ağlamak bile lüksken
Bu şehrin insan dolu yalnızlığında
Hayat var ya, şu hayat,
Pay biçmiş bir sana, bir bana.
Anladım anlıyorum.
Çünkü ben hâlâ seni yaşıyorum
Seni...
Bu şehrin yalnızlığından alıp
Gitmek isterdim seni,
Bir bahar gününe
Çiçeklerin çiçek gibi koktuğu,
Koyunların, kuzuların melediği,
Söğüt ağaçlarının canlandığı
O bir benim, bir de senin bildiğin
Diyarlara...
Hayallerimizi süsleyen
Ama şimdi bize yabancı,
Yalancı olmuş,
İsli lambaların çevresinde dönen
Pervaneler misali
Ben de dönmek isterdim sana,
Aynı pervaneler gibi,
Deli divane,
Can can olmak isterdim.
Ama...
Zaman var ya
O unuttuğumuz zaman,
Yeter mi bilmiyorum
Ama bil işte,
Ben seni, seni seviyorum.