SEN YOKTUN
Saçlarımda rüzgâr uğultusu,
Gözlerim yaşla dolu,
Aklımdan çıkmıyor sevdalı gülüşlerin.
Bozkırda açmış yaban çiçeğiydin
Arsız bir sevda gibi gelip dolardın
Umutsuz düşlerime.
Sen yoktun,
Dermansız bir derde düştüm
Bozkır yanığı kanıyordu yaram.
Gözlerim dalmış kara gecelere,
Yoldaşlık ederim ışıltılı yıldızlara.
Sen yoktun,
Üşürdüm yalnızlık sokaklarında,
Can çekişirdi sol yanım.
Kimse tutmaz elimi,
Bir dost eli sarmaz yaramı,
Boğulurum girdaplarında karanlığın.
Karaca sürüleri geçer,
Eğilir su içerler yosunlu derelerden,
Sürü sürü keklikler öter kızıl dağlarda,
Ses verir çalıkuşları,
Uzar gider hasret yokuşlara,
Hüzünlü bir ıslık dolaşır dudağımda.
Sen yoktun
Yarım bırakılmış bir şarkıdayım.
Kara bulutlar yağmur yağdırır da
Alır götürür umudu dönüşsüz yollara,
Çoğala çoğala akar ormanlara.
Bir yağmur damlası gibi düştün
Acılı yüreğime, sonra çekip gitin.
Ne yana baksam
Çocuk gülüşlerinle gülümsüyorsun
Yarım bırakılmış bir sevda masalından.
Sevdanın külü kaldı bana,
Sen yoktun.