SEN SEV YİNE
Kimseyi sormayın,
Tanıdığım kimse yok etrafımda.
Oysa ne çok tanıdık vardı.
Hepsi de yüreğimde güzel varlıktı.
Sevgiyle bakardım.
Yüzü güzel olanın,
Gönlü de güzel sanırdım.
Elimden tutacak birini arardım ya,
Artık kimseyi ne arıyor soruyorum,
Ne de bir dala tutunuyorum.
Düşsem de kalkıyorum.
Yorulsam da yürüyorum.
Anladım…
Herkesi kendim gibi sandım.
Artık ne kimseyi,
Görmek istiyorum
Ne de duymak.
Bakıyorum herkes yabancı…
Ne dillerini anlıyorum
Ne söylediklerini…
Hangi dili konuşuyorlar,
Ben hangi zamandayım,
Bilmiyorum…
Bundan sonra ne yağmur olur yağarım kimsenin şehrine
Ne rüzgâr olur savrulurum birilerinin üzerine.
Ne ateş olur yanarım gecelerde
Ne de bir sele kapılırim.
Ne soğukta üşür
Ne yazın sıcağında kavrulurum.
Bundan sonra ne düşler kurarım
Ne de hayellerle avunurum.
Ah be gece gözlüm…
Kutsal bildiğim sevgimden vurulmuşum.
Hangi isyanım yerle bir eder,
Bundan sonra hangi sevabım diriltir beni,
Hangi tövbem sana kavuşturur,
Hangi ismini anarsam kurtuluştur,
Söyle sevdiğim
hangi sözüm inşirah ferahlığım olur,
Daha ne kadar vurulursam günaha kefarettir,
Hangi sözü söylemeliyim ki
senin beni sevmen için,
Uzaktan da olsa sen sev yine.
Uzaktan da olsa gözet.
Seninle bir olur,
Seninle bin ölürüm…
***