SAVRULUP DURUYORUZ
Çılgın rüzgar misali savrulup duruyoruz
Ne sığınacak liman ne de tutunacak dal
Her dem yanan köz gibi yandıkça yanıyoruz
Öyle bir cehennem ki nasıl kalıyorsan kal
Olmadık hayallerle avunup duruyorsun
Açmadan goncaların dalında kuruyorsun
Acı bir tebessümle güldükçe gülüyorsun
Dert selidir yürekler nereye salarsan sal
Yaşarsın hicranları nalansı bir yürekle
Karanlık gecelerde bekle dur günü bekle
Ümitsiz yarınlara gel de bir ümit ekle
Yeislerin içinde perişan olur ahval
Kalmadı şu yaşamın kalmadı hiç bir tadı
Dönüşmek cengavere yaşamak mıdır adı
Kesilirsin iştahtan kaçar ağzının tadı
Kusuyorsun hep zehri yediğin olsa da bal
Ararsın bir çıkar yol kalırsın labirentte
Bekliyorken vuslatı başımız her dem dertte
Olsak da yuvamızda bir yanımız gurbette
Dalmışız bir ummana bindiğimiz çürük sal
Yitirdik duyguları eser yok sevmelerde
Dönmüşüz sanki bizler habis yayan bir derde
Yitirdik sevmeleri yok huzur hiç evlerde
Olamadık asude geçen şu senelerde
Büründük siyahlara yok oldu yeşille al
Bağ bozumu gönüller harabe köye benzer
Yok eser merhametten güçlü zayıfı ezer
Tükettik dostlukları kalmadı hiç yiğit er
Diz boyu husumetler bir bak kim kimi sever
Dönmezsek sevmelere hepimizin bu vebal