SATRANÇ TAHTASI
Bir satranç tahtasının üstündeyim sanki.
Hangi taş olduğumu bilmiyorum..!
Teker teker hepsinin yerine geçiyorum ama,
hiçbiri ben değilim..!
Sonra kayboluyorum;
boş karelerden birine oturup,
uzaktan taşlara bakıyorum..! Uyuyakalıyorum ardından olduğum yerde;
durduğum kare kopuyor yerinden,
hızla aşağıya düşüyorum...
Düştüğüm yerden bir anda sıçrayıp,
aynı taşların arasında,
aynı sahneyi tekrar ve tekrar yaşıyorum.!!
Anlamadığım için anlatamıyorum,
kaybolduğum için sağa sola çarpıyorum..!
At gülüyor, fil koşuyor, piyonlar boyumdan büyük..!
Ne kavgalıyım, ne barışık..!
Satranç tahtasında boş bir kare,
etrafında sarmaşık.!!