SANA ÜŞÜYORUM
Üşüyorum!..
bir kış akşamının sensizliğinde,
Ayaz camlara ince bir sızı gibi çöker.
gece iki.
Yastığımda kalan “sen” kokusu, sönmüş.
Dudaklarımın ucunda,
yarım kalmış bir ezgi çatlar.
Özleminle savaşıyorum,
Dağılmış duygularımla
yarınlara adını kazıyorum sensiz.
İçimde ince bir kıpırtı,
yitmemiş umutlarım,
Sessizce büyüyen bir çığ gibi
Üstüme iniyor umarsız.
Damla damla biriktirdiğim o, derin tutku,
Şimdi her solukta verdiğim bir sınav,
Anılarla yalnızım.
Yüreğim düş yorgunu.
Her yudumda biraz daha eksiliyorum,
Hiç söylenmemiş bir söz gibi
Ben, sana üşüyorum,
Bir gece yarısı...
***