SAÇLARIN
İnsan günbatımında güneş sanıyor
Sanki güneşten parça ufuk yanıyor
Çılgın esen rüzgârlar seni tanıyor
Altın ışıklar gibi süzgün saçların
Bazen ayrılıklar da düşer araya
Kederler çöreklenir sırça saraya
Kırılmış sevgileri basar yaraya
Karartır tellerini üzgün saçların
Bazen sevda ırmağı bukle yapışın
Samanyolundan yıldız toka takışın
Mutluluklar veriyor yana atışın
Başaklardan dalgadır özgün saçların
Saçlarının her teli bağlar kalbimi
Sabah meltemi okşar her bir telini
Sevdayı fısıldayan sabah yelini
Alıp getirir bana düzgün saçların
Her teline bir mısra şiir yazdırır
Unutulmasın diye kalbe kazdırır
Aşk sarmaşığı gibi ruha sardırır
Dolanır özlemime sorgun saçların
Meltem hışırtısından mutluluk bekler
Rüzgârlar tellerine sevdayı ekler
Gönül aşk kıyısında vuslatı bekler
Ateşten bir demettir orgun saçların
***