RUHUN ÖLÜMÜ
Yoğun bir kalp ağrısının eşliğinde,
Bir girdap düşlerimi içine çekmekte.
Yıldızların sönmüş ocağı,
Gökyüzünü süpürmekte.
Bir tel kopar ahengin ritmine,
Bir mavi böyle solar gökyüzünde,
Böyle başıboş bırakılır duygular kafesinde.
Sen, bir hırs misâli dolaşırsın cümlelerde!
Ve bana hep durmak kalır.
Kelimeler boyu susmak...
Durmak bir durakta
Üst düzey acılarıma bilet.
İçten içe sarsıcı bir hüzün bulutu bu,
Günler geçiyor, takvim yaprakları sararıyor.
İçim kararıyor, öfkem ve sabrım
Ve yine
yine düş ağrılarım…
Neredesin ey ölüm?
Geç kaldın geç,
Bir kalp ağrısında ağlamaya!
Geç kaldın geç…