PİŞMANLIK
Geriye bakınca sızlıyor içim,
Zamanı boş yere harcamışım ben.
Hatalar önümde dizişmiş biçim,
Kendi ateşimde kavrulmuşum ben.
Keşke o yollardan hiç geçmeseydim,
Önüme çıkan her zehri içmeseydim.
Yanlış dostları yâr diye seçmeseydim,
Böyle yapayalnız kalmazdım ki ben.
Zaman akıp gitti, tutamadım hiç,
Geçmişin yükünü atamadım hiç.
Huzurlu bir uyku yatamadım hiç,
Geceler boyu hep doğrulmuşum ben.
Gözümden dökülen yaşlar sel gibi,
Bakarım maziye sanki el gibi,
Esen o fırtına esen yel gibi;
Gurbetin elinde savrulmuşum ben.
Umutlar birer birer solup gitti,
Gençliğim elimden kayıp da bitti.
Beni bu pişmanlık perişan etti,
Çile çemberinde kıvrılmışım ben.
Bir sözün yükünü çekmek ne zormuş,
Meğer o hatalar kalbimde kormuş,
Dünya dedikleri bir gizli sırmış,
Yandıkça küllere karılmışım ben.
Aynaya bakınca yabancı yüzüm,
Gülmeyi unuttu, ağlıyor gözüm.
Dile gelmez artık içimde sızım,
Kendi gölgemden de kırılmışım ben.
Geriye dönmek yok, bilirim elbet,
İçimde büyüyen bitmeyen hasret.
Gönlümün içinde koptu kıyamet,
Kendi dertlerimle yoğrulmuşum ben.
Affet beni diye yalvarsam kime?
Kimse merhem olmaz artık derdime.
Düşmüşüm bir kere ömür derdine,
Bir kuru yaprak gibi solmuşum ben.
***