PALYAÇO
Ben,
Kalbi kırık bir palyaço.
Mutlu olduğum o eski günleri özlüyorum,
Yüreğim adeta kimsesizler mezarlığı.
İçimde kaç kişiyi öldürdüm,
İçim ağlarken bilmem kaç kişiyi güldürdüm,
İnan ben de bilmiyorum.
Oysa; böyle değildi düşüm.
Mutsuz geçen günlerimi kalan ömrümden düşün.
Suratıma bakıp da aldanmayın sakın,
Ben hiç ağlayamadığımdan gülüyorum.
Bilmezsiniz,
Ben her gün her saat yine yeniden ölüyorum.
Velhasıl ahir zamandı,
İnsan olmak zor zanaattı,
Kış bahaneydi,
Sahte yüzlü insanlar soğutuyordu hayatı.
Yoksa sen de ben gibi mi inandın?
Yılların götürdüğü mutluluğu,
Bir palyaço getirir mi sandın.
İzlemeyi bırak gülmeyi de
Artık bütün sahte yüzler dillerde,
Bu maske altında sen daha çok ağlarsın.
Hayat sana,
Dedikodusu da bana kalsın.
Onlar bana gülüyordu.
Ben farklıydım
Oysa;
Onlara gülüyordum,
Hepsi aynıydı.
***