ÖZLEDİM ANNE
Ağlardım beşikte sallardın beni
Ninniler söylerdin; özledim anne
Koklayıp okşardın elinle teni
Sevdana kapıldım büzüldüm anne
Bakardın yüzüme doyamazdın hiç
Eksilmez kalbinden arzunla sevinç
Ağrıma sızıma çektiğin o iç
Bende hep bir ukte; ezildim anne
Yıllar geçip gitti sensizlik acı
Aklımdasın her an içimde sancı
Döktüğün gözyaşı denen ilacı
Unutmak mümkün mü; üzüldüm anne
Yaşattın özünde dua sözünde
Yetmiş de yaşasam bebek gözünde
Her zaman tebessüm eden yüzünde
Küçük çocuk idim; süzüldüm anne
Doymadım yıllarca baktım yüzüne
Hasretim yattığım pamuk dizine
Yüreğinde dolu yanan közüne
Basıp da bağrında güzeldim anne
El ele diz dize olmuştuk o gün
Anladım cennette başladı düğün
Hayatım o anda oldu kör düğüm
Yatağa yatınca çözüldüm anne
Gönülden yüzüme öyle bakışın
Gördüğün her anda hep iç çekişin
Evladına Sevgi vermek tek işin
Yanında özeldim; özeldim anne
Yavrundum " Bînevâ" değişti adım
Sen yoksun yanımda hiç yoktur tadım
Sana varmak için olsa fırsatım
Şu an bile yolu; gözledim anne
Şu an bile yolu; gözledim anne