ÖRTÜLÜ HECE
Ben yazarım,
Ruhum sökülür sözcüklerden.
Puslu şehirlerden geçer,
en ücra köşelerim.
Deli dolu şarkılar serpilir gözlerimden,
uçsuz bucaksız cümlelere.
Anlayışsızlığın yokuşunda toplanır
tüm yamalı sözcükler.
Uğultulu bir mevsim şimdi yüreğim;
Yağmur damlaları eşlik eder
ruhumun göçüne.
Ve şimdi bu diyarda
Kelimelerin nöbetini bekler düşlerim.
Sen, yağarsın cümlelerimden sağanak sağanak;
Ben, toparlanırım gök gürültüsü eşliğinde.
Göğün kapanışı hazin bir sesle
Kapatır perdelerini.
Sessizlik mi?
En güzel örtü heceye.
***