OFELİYA
Demlenmiş sabahlardan yaşlı bulutlarla havadisler getir bana, Tebriz,
Kızıllık şafağa vurmadan; Keriman'ın aynalarında.
Dökmeden, kırmadan sana değen bütün kalpleri ellerimle yıkasam.
Öpüp öpüp baş ucuma koysam, Ofeliya.
Çökmeden, dökme demirden eritilmiş geceler ruhuma, Hazar kıyısında.
Rıhtım kenarı düşlerimle, kağıttan gemiler yapıp saldım da denize,
Sessizce yol aldı, Bakü-Tiflis arası.
Uğradıysa sana yağmur kuşları bir ara;
Ofeliya, yahşi ve vahşi sözler fısıldasın kulağıma.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
