NEYLEYİM
Bahçıvan olsam neyleyim, dokunduğum dallar yanıyor.
Bağban olsam güller solar neyleyim...
Lalezar oldum, laleler soldu.
Neyleyim elimi dokundurduğum yürek, gözyaşım düşer harolur neyleyim.
Ne hayaller kurdum olmadı, bahar neyleyim…
Nevbahar ömrüme karakış oturdu neyleyim...
Gözlerim unuttu ağlamayı, soruma artık gelme neyleyim…
Kışa çevirdin kalan ömrümü…
Bilmem hangi mevsim şimdi? Yaralı yüreğimi deşme istemem, gönül yaralı neyleyim...
Çilekeş ömrüme sandım baharsın.
Yaprak döktü, ömrüm geçti beyhude neyleyim...
Seninle kışa döndüm bilmedim hayatı, bilmedim ne mevsimi?
Ben de vazgeçtim, sorma artık neyleyim…
Gece çökmüş karlar yağmış.
Yüreğim fırtına, ellerim buzdan neyleyim!
Simsiyah gece, nereden bilsin yüreği ne hükmettiğini?
Bir daha sorma, gelme neyleyim!
Dünüm olmadı, bahar bilmedim.
Yaz mevsimi gönlüme karlar yağdı, gelme artık neyleyim.
Ne bahar gördüm ne hayal kurdum.
Kelebek misali bir günlük ömrü ecel gelip çattı, artık gelme neyleyim...