MEVSIMSIZ UÇURTMA
Yaprak kımıldamazdı bedbaht ülkemde
Yoktu işte uzak beldelerin soluğunu çırpan
Mavi çemberde gezgin kuşlar
Görünmez olmuştu kaçkın yelkenliler
Uzun zaman önce denize açılan
Bitikti umutlar rüzgârlara dair
Ve çoktan tükenmişti verimli nefesim
Bitimsiz şarkılar söylemekten sana
Fakat yine de sağ salim kollarımla
Çıkarırdım mevsimsiz uçurtmamı
Ne üşüten ne de okşayan rüzgâr vardı
Salardım uçurtmamı göğün zirvelerine
Umudum bilemediğim bir diyardan
Göğe sığınmış nefesindi sevgilim
Mevsimsiz uçurtmamı yükseltecek
Tutunuyordum kuyruğuna uçurtmamın
Yaklaşıyordum ıtırıma uzadıkça ipim
Yükseliyordum yurdumdan yurduna
Takılıyordum gökteki direklerine
Kopamıyordum düğümünden sevgilim
Zamansız kalmıştı ruhum
Uçurtmam ise zaten mevsimsiz