Mehmetçe / Mehmet Uysal

Mehmet Uysal -MEHMETÇE
Advert

ŞİİR - 18-11-2026 16:01

MEHMETÇE
 
I.
Kendi içimin Truva’sıyım;
Yalnızlık,
İçeriden kilitlemiş kendini
Sığınılacak gölgen de yok üstelik.
Şimdi Olimpos’un terk ettiği o dik yokuşta,
Kendi gölgesine sarılan
Dilsiz heykelleriz.
İki çay söylesek,
Utanır belki tanrılar.
Kâğıda dökülsek ikimiz;
Mermer sütunların sağır göğsünden
Kırmızı akar mürekkep
Boynundan önce.
Benim ülkemde,
Mehmetçeden başka bir dil konuşulmaz.
 
II.
Yalınayak geçerdi yanından,
Acının en yalın hâli bile.
Sen düştüğünde,
Truva düşerdi.
Sıradan bir odanın iç çekişiyiz artık.
Gülüşün olsa,
Ömrümün bütün yenilgilerini affedebilirdim.
Ama yok.
Bari ellerini bırak masanın üstüne;
Benim ülkemde,
Yalnız sen bozabilirsin
Bu kuşatmayı.
 
III.
Bir sokağa çıksak şimdi,
Yüzüm yüzüne değse. Dünyanın bütün orduları dağılır belki. Sözler akıtsam
Köprücük kemiğindeki o küçük çukura,
Boğulur belki sesim.
Sen saçlarını toplarsın,
Kimse cinayet demez buna.
Yüzün de yok bakılacak;
İsmim,
Yarım bırakılmış bir bardak çay kadar
Soğuk duruyor dudaklarında.
 
IV.
Gözlerin gelir oturur karşıma,
İllegal bir bildiri gibi
Aniden.
Teninin kokusu,
Nefesine karışır tütünün.
Narin bir hüzün,
Öper yalnızlığımın kirli nasırlarından.
Bilirsin;
Dilimiz ne kadar dönmese de ayrılığa,
Bu ülkede en güzel,
Mehmetçe susulur.
 
V.
Kalkalım mı?
Tanrılar çoktan kalktı masadan,
Hesabı bize kaldı yalnızlığın.
Sana,
Başka bir dilde “Gitme!” diyemem.
Çünkü Mehmetçede,
Ayrılık kelimesinin
Karşılığı yoktur.
 
***

Şiir Yarışması ilk 10 a giren: Editötyal çalışma yapılmamıştır 

Günün Diğer Haberleri