MASUM BİR KELEBEK
Küçük tırtıl kozasını aceleyle yırttı çıktı
Rengarenk narin masum bir kelebek oldu
Avucuma kondu; “Ne yapıyorsun?” dedim
“Uçacağım” dedi
“Nereye?”
“Kendime, önce içime”
“Neden?” dedim
“Kendimi, nereye uçmak istediğimi bilmeliyim”
“Vaktim az, oyalama beni.
Çok işim var, yol göstereceğim”
Uçtu, süzülerek gökyüzünün sonsuz şefkatine
Çiçeklerin kokusundan şarhoş bir halde
Herkes hayran hayran baktı, resimlerini çekti.
Biliyor muydu kelebek günün sonunda
Ömrü sadece o resimde sürecekti.
Kelebek amacına ulaştı, aklım karıştı.
Bizim vaktimiz daha mı çoktu?
Elimizden kayıp gidenleri düşündüm
masal gibi
Bir vardı, bir yoktu
Ah, resimlerde kalan ne çoktu…
Masal masal içinde
Hayat kalbur üstünde
Eleye elene geldik bugünlere