MASAYA SAÇILDI
Elimde dünden, kalma bir kalem anılar kırık dökük masaya saçıldı yine sayfalar dolusu hicran.
Toplamasam hepsi yitip gidecek..
Eski anılar gibi hadi gel sırdaşım kalemim...
Dök yüreğimdeki o eski eskimeyen yakamı bırakmayan anılarımı.
Melankolik bir geceden kalma ne varsa..
Gözlerim süzülüyor kağıtlara düşürme, bulutlarda kalsın nemleri.
Salaş bir kafede kırık tahta masaya serilmiş tüm eski eskimeyen yeni anılar.
Bırak yazma kalemim artık bırak ..
Ben ceplerime doldurur giderim...
Olur da bir kuytu yer bulursam hepsini sonsuza gömer giderim..
Artık dinlemezler beni anılar..
Sen nere bizde senden önce yürürüz seni terketmemek için..
Hepsi de almış başını benden önde giderler..