MASA
Çektim sandalyemi yalnızlığımın masasına
Masamda sardunyalar
Biraz hüzzamım
Biraz akşamın güneşi solumda ağır sağır batan
Şakaklarımda hüzün kokulu martılar
Aklımda en yosunsuz anılar
Ne kırışıklarım umurumda artık
Ne de duvardaki on sekizlik fotoğrafım
Saçlarımı toplamayı da bıraktım
Susturdum sol yanımı
Bugünümü yarınımı
Kese kâğıdına sardım tüm umutlarımı
Hayat iki çitlenmelik değil mi
Ah yüreğim çıtırdıyorsun yine
Oysa çok zaman geçti unutalı kendimi
Sabır taşlarımdan boynuma kolyeler dizmeyi
Ruhumun en ince yerine çökerken hüznün gölgesi
Şafaklar söktürdüm gecenin koyu mavi düşlerine
Her turunda yelkovanın koşar adım yaklaşırken sonuma
Vazgeçtim ağrısı nükseden sancılarıma merhem olmaya
Ne ak ne de kara
Sükût düşürdüm payıma
Bir masam var
Bir de seccadem serdiğim hak yoluna
***