KUTUPSUZ
Kuzey kutbunu tutsam saçından, bağlasam güney kutbunun saçlarına...
Ekvator yardım eder belki bana...
Oysa hiç inanmadım ki ben dünyanın küre olduğuna...
Çatar kaşlarını dünya,
bin yıldız aynı anda ıslık çalar...
Bir bakarım sonra,
bir güvercin teleği, ot denen canın yanında...
İflah olmaz deliliğim kimine komedi, kimine notasız bir senfoni...
Fark eder mi?
Kaç kalp atışı kaldı bilemem;
sonrası kutupsuz,
sonrası şekilsiz,
sonrası...
Ne kadar derinime dolarsa dolsun duygularım,
kalemden dökülen her harfim çivi yazısı...
Ben mi...
Ben hiç...
İki kolunu iki yana açıp, korkuluk olmuşum nihayet;
otun yamacına konan güvercin teleğini bu dünyanın kâbusundan korursam,
dünya sağ, ben selamet!..