KÜSTÜ BANA
Göçmen kuşların yorgun kanadında
Bir selam yolladım kuş küstü bana.
Hayalin yetişti mutsuz zamanda.
Rüyalar yeterdi düş küstü bana.
Nefsime nefesim ağır gelince.
Nefessiz kaldım sen çekip gidince.
Her insan ölmezmiş ruhu ölünce.
Hakk’tan gün dilendim yaş küstü bana.
Bir kaç damla suda hayat ararken.
Bir lokma ekmeği kana banarken.
Soframda tuz çayımda dem derken.
Tabağıma konan aş küstü bana.
Dilimde titrerken isminin lafzı.
Cismine hükmetti yazılan yazı.
Ruhuma işlerken tek doğru sözü.
Gönlüme taç ettim baş küstü bana.
İki cümle ile bir selam söyledim.
Sen nasılsan bilki ben hep öyleyim.
Gönül köşküme de sultan eyledim.
Başına taktığım taç küstü bana.
Ölmeden ölümü tattım çoktandır.
Toprak boş kalmasın ölüm Hakk’tandır.
Akça’nın vuslatı o topraktandır.
Hasret bitsin dedim taş bana küstü.
***