KURBANLIK KOYUN BAKARKEN
Körhasan, göç alan, göç veren köy!
Sakarya ön ovasında on binlerce dekarlık geniş mümbit arazi üzerine kurulmuş, asırlardır bir çok kavimlere milletlere ev sahipliği yapmış nehri ve nehre bağlı sulama kanalları ile ülke ekonomisine ve insan istihdamına ciddi katkılar sağlayan köyün, geçmişteki sürü sahiplerinin hayvan yetiştirmeciliğini ve besiciliği bırakıp makinalaraşak tarıma daha bir başka ağırlık vermesiyle boşalan alana, Afyon ve Emirdağ civarından gelen Yörük Türkmenlerinin girmesiyle bir nebzede olsa küçük baş hayvancılığın tekrar görünür olması memnuniyet verici bir durumdur ancak, yaylım ve evde bakım işlerini ailece yürüten bu mücadeleci çalışkan insanların en büyük derdi, yem fiyatlarının fahiş olması, ayrıca, ilçede mallarını zamanı geldiğinde kesime verecekleri bir mezbahanenin olmaması.
Hükümet, bu iki işe çare bulsun gerisi bizden, bize bıraksınlar, bakınız görünüz o zaman vatandaş nasıl et alıp et yiyor . Şimdiki sıkıntılarının ise besleyip hazırladıkları kurbanlıklarına fahiş fiyatlar dolayısıyla gerekli talebin olmaması. Aslında verdiğimiz emeğe ve yeme karşı fiyatlar yüksek olmasada halkın alım gücünün daralması ona yol açıyor diyorlar.
Kurban almaya gittiğimiz, yedi yıl önce köyümüze gelip yerleşen her şeyi ile ailece işine severek emek veren köylümüzün yetiştirdiği kurbanlıklar arasından iki kurbanlıkta bize nasip oldu.
Ha! Bu arada şunu da eklemeden geçemeyeceğim. Nefis koyun yoğurdu ve peynirleri de mahir insanlardır benim Yörük Türkmen köylülerim…
Editör : Nevin Bahtışen